Tarihsel Köken, Sanatçı ve Arka Plan
Claude Monet, 1914 yılından sonra Birinci Dünya Savaşının yıkıcı gölgesinde Givernydeki atölyesine kapandı. Yaşlanan ustanın gözlerinde ciddi bir katarakt gelişmişti. Görme yetisinin bulanıklaşması ve kristal merceğin sararması, renk algısını kökten değiştirdi. Monet dünyayı eskisi gibi açık ve berrak tonlarla değil, yoğun mavi, mor ve kızıl tonların hâkimiyetinde görmeye başladı. Birçok sanatçı için kariyerin sonu sayılabilecek bu fiziksel engel, Monet için devrim niteliğinde bir sanatsal dönüşüme dönüştü. Usta ressam, geleneksel manzara kompozisyonlarını, ağaç silüetlerini ve gökyüzünü tamamen bir kenara bıraktı. Artık tuvalinde yalnızca bahçesindeki su zambağı havuzunun yüzeyi vardı. Mavi Nilüferler, Monetnin fiziksel sınırlarını aşarak doğanın özünü yakalama arzusunun en çarpıcı belgesidir. Sanatçının fırçası, optik gerçekliği taklit etmekten vazgeçip doğrudan saf duyguya ve renk harmonisine yöneldi. Bu dönem çalışmaları, sonraki kuşakların modern soyutlama anlayışına ilham verecek radikal bir kopuşu temsil eder.