Sanayiden Kaçış ve Tahiti Cenneti Arayışı
Paul Gauguin, 19. yüzyılın sonlarında sanayileşen ve hızla tekdüzeleşen Paris hayatından derin bir bıkkınlık duydu. Avrupa medeniyetinin getirdiği yapaylığı, bürokrasiyi ve geleneksel sanat kalıplarını reddeden ressam, 1891 yılında ilkel ve bozulmamış bir yaşam idealiyle Fransız Polinezyası'na doğru yola çıktı. Tahiti adasına vardığında, aradığı dokunulmamış cenneti tam anlamıyla bulamasa da hayal gücünü harekete geçirecek zengin bir yerel kültürle karşılaştı. 1892 yılında tamamlanan Arearea, Gauguin'in bu arayışının en olgun meyvelerinden biridir. Eserin yerel dildeki adı neşeli eğlenceler ya da hoş vakit geçirme anlamına gelir. Gauguin bu tabloda, Batı'nın materyalist dünyasına meydan okuyarak yerli halkın manevi huzurunu, doğayla olan saf bağını ve mitolojik köklerini ölümsüzleştirmeyi amaçlamıştır. Sanatçının bu radikal kaçışı, modern sanatın doğuşunu hazırlayan en cesur dönüm noktalarından biri olarak kabul edilir. Fransa'ya döndüğünde bu eseri sergilediğinde dönemin eleştirmenleri tarafından alayla karşılansa da Gauguin, sanat tarihini geri dönülemez bir şekilde dönüştürmüştür.